DocumenttypeTopografische prenten, tekeningen en foto's
Soort vervaardigerFotograaf
BeschrijvingDuin en Kruidbergerweg 52-56 rijksmonument Detail van voormalige bakkerij met bovenwoning (ca 1890) Er is veel aandacht aan de voorgevel van het huis besteed. Vooral de zeer rijk bewerkte, eikenhouten pui is kostbaar. In het bovenlicht van de deur is een zogenaamd roosvenster aangebracht, waarin een stuurrad van een schip herkend zou kunnen worden. Ook de verdieping is rijkelijk afgewisseld met quasi-natuursteen en houten omlijstingen. Over de gehele gevel is de detaillering classicistisch. Het gebroken fronton boven de deuren is zelfs een barok element. Dit huis is daarom een bijzonder voorbeeld van de architectonische 'vrijheid' die er in de tweede helft van de 19e eeuw geboden werd. Rechts van het huis staat een klein pakhuisje(1903). Op de begane grond werden de bakkerskarren gestald. In 1969 zijn het winkelvenster en -deur vervangen door garagedeuren, hetgeen een verarming van de pui betekent. De balustrade van het balkon was al eerder gesloopt. De dakpannen van het steile schilddak zijn vervangen door asfaltbedekking,
DocumenttypeTopografische prenten, tekeningen en foto's
Soort vervaardigerFotograaf
BeschrijvingKwekerslaan provinciaal monument Het Ford Benoorden Spaarndam is een onderdeel van de Positie Spaarndam, die weer onderdeel uitmaakte van de zogenaamde Stelling van Amsterdam. In 1874 werd de Vestingwet van kracht. Hierin werd gesteld dat de verdediging van Nederland in het westen moest worden geconcentreerd. De oude vestingsteden, die geheel niet op het moderne geschut waren ingesteld, werden ontmanteld en in het westen van het land werd het stelsel, al grotendeels bestaande uit verdedigingswerken, linies en stellingen, uitgebreid en gemoderniseerd. Tussen 1881-1884 werden de benodigde gronden aangekocht en werd het terrein bouwrijp gemaakt. Vervolgens werd er een aarden liniewal opgeworpen en werd het forteiland in beginsel aangelegd. In 1886 bracht men op het forteiland een zandlichaam aan waarna tussen 1890-1891 de inundatiemiddelen werden aangelegd. In de jaren 1893 - 1903 werd het forteiland verder afgewerkt met een reeks betonnen fortgebouwen. Tussen 1916 - 1919 werd het fort uitgebreid met een voorstelling. Het fort bestaan uit een langwerpig eiland met daarop, aan de oostkant, het langgerekte hoofdgebouw. Dit hoofdgebouw is via een poterne verbonden met het voorgebouw aan de westzijde. Aan de oostkant (keelzijde) van dit complex twee kazematten. Op de noord- en zuidkant van het eiland de restanten van een hefkoepelgebouw, opgeblazen in de Tweede Wereldoorlog. Rond het eiland een brede gracht. Het fort wordt door middel van een hoge wal verbonden met het Fort Bezuiden Spaarndam. Ten westen van deze wal ligt een gracht met aan de overkant een laag dijkje. De gracht sluit aan op de gracht rond het forteiland. Ten westen van het fort ligt de voorstelling, voorzien van een eigen gracht en ringwal. Binnen de voorstelling een reeks onderkomens voor manschappen, uitgevoerd in gewapend beton.
Her Fort Benoorden Spaarndam is een door de provincie bescherm monument. Behalve het forteiland met fortgebouwen en gracht behoren hier ook toe:
I. drie inundatieduikers gelegen in de gracht rond het fort. II. de liniewal die de forten Benoorden en Bezuiden Spaarndam verbindt; III. een inlaatduiker in de liniewal op de grens van de gemeente Velsen en Haarlem; IV. de voorstelling ten westen van het fort; V. drie grenspalen, gesitueerd op de plek waar de Slaperdijk aansluit op de Velserdijk.
Zie voor de uitvoerige beschrijving het rapport "Stelling van Amsterdam, Positie bij Spaarndam", een uitgave van de provincie Noord-Holland, Haarlem 1990, blz. 8-65.
Redengevende omschrijving: De Positie bij Spaarndam is van architectuurhistorische waarde: a. in elk van zijn samenstellende delen; b. vanwege het complete beeld van ruim een eeuw ontwikkeling in de Nederlandse versterkingsbouw op één lokatie; c. binnen de ontwikkeling van de toepassing van baksteen, ongewapend en gewapend beton in de militaire bouwkunst, waarbij de objecten in beton tot de vroege voorbeelden behoren; d. door de complexe onderlinge samenhang die uniek is in Nederland en als totaal en in zijn samenstellende delen gaaf behouden is gebleven; e. vanwege de diverstiteit aan voorzieningen (waterstaatkundig, geografisch en vuurtechnisch bepaald) in functionele samenhang; f. als verdedigingswerk op de van oudsher strategische plek bij de accessen (waaronder de Slaper- en Velserdijk) en sluizen nabij Spaarndam.
In groter verband wordt de architectuurhistorische waarde bepaald: g. door de oorsspronkelijke samenhang met de zich westelijk uitstrekkende polders die als inundatiekom dienst doen (Westbroek- en Oude Spaarndammerpolder); h. door de functionele samenhang met en plaats ten opzichte van de overige onderdelen behorende tot de Stelling van Amsterdam.
De positie bij Spaarndam is van sociaal- en cultuurhistorische waarde als element uit de krijgsgeschiedenis, in casu de geschiedenis van permanente versterkingsbouw in Nederland in de periode 1874-1920, waarbij deze deel uitmaakte van de kringstelling "Stelling van Amsterdam".
Tot hierboven genoemde monument behoort al hetgeen door bestemming of anderszins rechtens onroerend is.
DocumenttypeTopografische prenten, tekeningen en foto's
Soort vervaardigerFotograaf
BeschrijvingKwekerslaan provinciaal monument Boerderij Pandjie (Maleis voor dekseltje), die in 1926 gebouwd is als gemend bedrijf. De boerderij heeft twee oudere versies gekend, die in verband met verbredingen van het Noordzeekanaal gesloopt zijn. De schuur en het stallencomplex zijn gedeeltelijk opgetrokken van hergebruikt materiaal dat afkomstig is van de gesloopte boerderijen. De gevels zijn ter verhulling hiervan afgesmeerd met een cementlaag. Volgens mededeling van de huidige bewoner is de boerderij eigendom geweest van J.T. Cremer, oud-minister van de koloniën en handel, tevens eigenaar van de buitenplaats Duin en Kruidberg in Santpoort. De boerderij heeft een grote schuur in een karakteristieke, basilicale vorm die speciaal geschikt was voor de opslag van o.a. suikerbieten en vlas. In het verhoogde middelgedeelte onder een zadeldak een smalle strook bedoeld voor ramen, thans dichtgezet. Aan de voorzijde van de schuur staat het relatief kleine woonhuis dat in hoofdvorm vermoedelijk is overgenomen van de voorlaatste versie van de boerderij. In het woonhuis zijn zowel hergebruikte kozijnen en schuiframen (begane grond) als een uit de bouwtijd daterend liggend venster (verdieping) toegepast. Links naast de schuur ligt het voormalige stallencomplex voor onder meer varkens, met daarbij opslagruimte voor landbouwmateriaal. Het stallencomplex is in een u-vorm gebouwd - met de open zijde naar de schuur - waardoor er een soort binnenhof ontstaan is. Achter de boerderij ligt een vrijstaande, gedeeltelijk uitgegraven kuilschuur met kalkzandstenen muren onder een rieten zadeldak. De schuur, bestemd voor de opslag van aardappelen, dateert waarschijnlijk uit het begin van de jaren dertig. In deze periode werd de pootaardappelcultuur in de IJ-polders geïntroduceerd, waarbij de aardappel moest dienen ter vervanging van de in de crisisjaren moeilijk verkrijgbare graanprodukten. De gangbare boerderijtypen voldeden niet aan de voor de opslag van aardappelen gestelde eisen, zodat in de IJ-polders een nieuw type doorrijschuur voor dit doel ontwikkeld werd. Het dak van de schuur is thans gedeeltelijk ingestort. Er zijn nog maar enkele voorbeelden van dit soort aardappelschuren bewaard gebleven.
DocumenttypeTopografische prenten, tekeningen en foto's
Soort vervaardigerFotograaf
BeschrijvingKwekerslaan provinciaal monument Boerderij Pandjie (Maleis voor dekseltje), die in 1926 gebouwd is als gemend bedrijf. De boerderij heeft twee oudere versies gekend, die in verband met verbredingen van het Noordzeekanaal gesloopt zijn. De schuur en het stallencomplex zijn gedeeltelijk opgetrokken van hergebruikt materiaal dat afkomstig is van de gesloopte boerderijen. De gevels zijn ter verhulling hiervan afgesmeerd met een cementlaag. Volgens mededeling van de huidige bewoner is de boerderij eigendom geweest van J.T. Cremer, oud-minister van de koloniën en handel, tevens eigenaar van de buitenplaats Duin en Kruidberg in Santpoort. De boerderij heeft een grote schuur in een karakteristieke, basilicale vorm die speciaal geschikt was voor de opslag van o.a. suikerbieten en vlas. In het verhoogde middelgedeelte onder een zadeldak een smalle strook bedoeld voor ramen, thans dichtgezet. Aan de voorzijde van de schuur staat het relatief kleine woonhuis dat in hoofdvorm vermoedelijk is overgenomen van de voorlaatste versie van de boerderij. In het woonhuis zijn zowel hergebruikte kozijnen en schuiframen (begane grond) als een uit de bouwtijd daterend liggend venster (verdieping) toegepast. Links naast de schuur ligt het voormalige stallencomplex voor onder meer varkens, met daarbij opslagruimte voor landbouwmateriaal. Het stallencomplex is in een u-vorm gebouwd - met de open zijde naar de schuur - waardoor er een soort binnenhof ontstaan is. Achter de boerderij ligt een vrijstaande, gedeeltelijk uitgegraven kuilschuur met kalkzandstenen muren onder een rieten zadeldak. De schuur, bestemd voor de opslag van aardappelen, dateert waarschijnlijk uit het begin van de jaren dertig. In deze periode werd de pootaardappelcultuur in de IJ-polders geïntroduceerd, waarbij de aardappel moest dienen ter vervanging van de in de crisisjaren moeilijk verkrijgbare graanprodukten. De gangbare boerderijtypen voldeden niet aan de voor de opslag van aardappelen gestelde eisen, zodat in de IJ-polders een nieuw type doorrijschuur voor dit doel ontwikkeld werd. Het dak van de schuur is thans gedeeltelijk ingestort. Er zijn nog maar enkele voorbeelden van dit soort aardappelschuren bewaard gebleven.
DocumenttypeTopografische prenten, tekeningen en foto's
Soort vervaardigerFotograaf
BeschrijvingKwekerslaan provinciaal monument Boerderij Pandjie (Maleis voor dekseltje), die in 1926 gebouwd is als gemend bedrijf. De boerderij heeft twee oudere versies gekend, die in verband met verbredingen van het Noordzeekanaal gesloopt zijn. De schuur en het stallencomplex zijn gedeeltelijk opgetrokken van hergebruikt materiaal dat afkomstig is van de gesloopte boerderijen. De gevels zijn ter verhulling hiervan afgesmeerd met een cementlaag. Volgens mededeling van de huidige bewoner is de boerderij eigendom geweest van J.T. Cremer, oud-minister van de koloniën en handel, tevens eigenaar van de buitenplaats Duin en Kruidberg in Santpoort. De boerderij heeft een grote schuur in een karakteristieke, basilicale vorm die speciaal geschikt was voor de opslag van o.a. suikerbieten en vlas. In het verhoogde middelgedeelte onder een zadeldak een smalle strook bedoeld voor ramen, thans dichtgezet. Aan de voorzijde van de schuur staat het relatief kleine woonhuis dat in hoofdvorm vermoedelijk is overgenomen van de voorlaatste versie van de boerderij. In het woonhuis zijn zowel hergebruikte kozijnen en schuiframen (begane grond) als een uit de bouwtijd daterend liggend venster (verdieping) toegepast. Links naast de schuur ligt het voormalige stallencomplex voor onder meer varkens, met daarbij opslagruimte voor landbouwmateriaal. Het stallencomplex is in een u-vorm gebouwd - met de open zijde naar de schuur - waardoor er een soort binnenhof ontstaan is. Achter de boerderij ligt een vrijstaande, gedeeltelijk uitgegraven kuilschuur met kalkzandstenen muren onder een rieten zadeldak. De schuur, bestemd voor de opslag van aardappelen, dateert waarschijnlijk uit het begin van de jaren dertig. In deze periode werd de pootaardappelcultuur in de IJ-polders geïntroduceerd, waarbij de aardappel moest dienen ter vervanging van de in de crisisjaren moeilijk verkrijgbare graanprodukten. De gangbare boerderijtypen voldeden niet aan de voor de opslag van aardappelen gestelde eisen, zodat in de IJ-polders een nieuw type doorrijschuur voor dit doel ontwikkeld werd. Het dak van de schuur is thans gedeeltelijk ingestort. Er zijn nog maar enkele voorbeelden van dit soort aardappelschuren bewaard gebleven.